اندر آداب فوروارد

روی سخنم اما، با آن عاشقان است اینجا، معدود دوستانی که هر چه جالب توجهشان شود فوروارد میکنند برای دوستان. با رعایت دو سه نکته لطفشان را افزون خواهند کرد، و این نکتهها ساخته ذهن من نیستند، قسمتی از آداب ایمیل و عامتر، اینترنت هستند
اول، داشتن یک گروه یا فهرست برای ارسال همه مطالب کافی نیست. مطالبی هستند که برای جوانترها مناسب نیستند، یا برای خانمها، یا گاهی حتی برای هر کسی غیر از دوستان خیلی نزدیک. انتخاب موردی اسامی، هم این مشکل را حل میکند، هم حس خوبی به فرستنده میدهد که دو دقیقه بیشتر صرف دوستان مورد علاقه کرده است
دوم، هیچ کس دوست ندارد دهها صفحه پایین برود، و چند ده فهرست از اسامی و ایمیل آدرسهای ناآشنا را مرور کند تا به اصل مطلب برسد – بدتر از آن، کمتر کسی دوست دارد آدرسش، که فقط در اختیار دوستان انتخابی خودش گذاشته در اختیار دوستان دوستان دوستان قرار گیرد که هیچ نسبت و ارادتی به آنان ندارد. با این سهلانگاری ساده حریم خصوصی افراد (به اصطلاح فرنگیان) مختل میشود. راه حل بسیار ساده است. کافی است صفحه فوروارد شدنی که باز میشود همه چیز تا یک خط قبل از مطلب اصلی پاک شود، به همین سادگی. فقط در مورد عکسها قدری دقت بیشتر لازم است که پاک کردن به خود عکس نرسد. در مورد مطالبی که ضمیمه هستند و نه در متن ایمیل کار باز هم آسانتر است، با خیال راحت همه چیز را پاک کنید، بعد اگر مایلید یادداشت خودتان را اضافه کنید
سوم، حتی دوستان رده اول خودتان حرمت خصوصی دارند، پس آدرسها را در قسمت گیرنده مستقیم (1) فهرست نکنید، همه را به قسمت "کپی کور" (2) انتقال دهید. به این شکل هیچ کس نمیفهمد ایمیل برای چه کسانی جز خودش فرستاده شده. این یعنی نهایت احترام به دوستان
با این دو سه قاعده ساده دوستان را بیشتر از پیش خوشحال کنید، لطفا
(1) TO field
(2) BCC field = blind carbon copy
2 نظر
به روی چشم.
Netiquette... :)
ارسال یک نظر
خانه