کریسمس مبارک

وه که چه مراسم قشنگی. تمام صحن کلیسا پر بود از خانوادهها، بعضی از سه نسل، عین فیلمهای قدیمی، بدون کالسکه. همه با بهترین لباسهایشان، ونوجوانها در کار کمک داوطلبی
و البته با یک دنیا موسیقی، با کمک یک ارگنواز، یک نوازنده ابوا، یک ترومپتنواز، و یک خواننده باریتون، همه داوطلبی، ولی همه حرفهای و عالی. چندین آواز مذهبی هم خواندیم، از هیمن گرفته تا کارول
سرتاسر مراسم دوستداشتنی و قشنگ بود، ولی دو چیزش بیشتر. اول این که در برنامه مراسم نوشته بود لازمه حضور ایمان محکم نیست، قلب بزرگ است. دوم، پس از روشن کردن شمعها، مجری مراسم (کشیش؟) گفت این نور را با خود ببرید و همه جا پراکنده کنید تا هرگز تاریکی بر آن غالب نشود
آمین
0 نظر
ارسال یک نظر
خانه