جمعه، خرداد ۰۱، ۱۳۸۸

دنیای پایین سل

بیست سالی پیش بود، روزی از روزها، ماری کیمورا که تکنیک سون فیله را تمرین می‌کرد تا صدای سیم می را بهتر کند، به سرش زد همین تکنیک را با سیم سل امتحان کند. موهای آرشه را کمی شل کرد و آن را با فشاری بیشتر از معمول بر سیم سل کشید، نزدیک به خرک. صدای عجیبی شنید... سل، درست یک اوکتاو بم‌تر (پایین‌تر) از سل دست باز ویولن

از آن روز تکنیکی جدید به نوازندگی ویولن اضافه شد، کیمورا آن را "هارمونیک پایین" نامید. سابقه داشت کاربرد این تکنیک البته، مثلا در قطعه فرشتگان سیاه اثر جرج کرومب، ولی کیمورا گسترده‌اش کرد، و نخستین بار در مقاله‌ای در نشریه استرینگز در سال 2001 آن را تشریح کرد و بعد در ساخته‌هایش به کار برد

کیمورا بعد از این که در سال 1994 اولین بار هارمونیک پایین را در رسیتالی معرفی کرد، با تمرینهای مداوم هر روز خش همراه با آن را کم کرد و صدایی صاف‌تر گرفت، تا جایی که اکنون از سل معمول دست باز ویولن تا سل یک اوکتاو پایین آن، همه نیم پرده‌ها را اجرا می‌کند. لم کار فشار و سرعت آرشه است و جای کشیدنش روی سیم. مثلا دوی وسط را با انگشت گذاری عادی و فقط با آرشه یک اوکتاو پایین می‌برد تا دوی دست باز ویولا را بگیرد از ویولن. غرض این که شیوه کار مثل هارمونیک معمولی (بالا) نیست که انگشت بی فشار روی سیم گذاشته شود

کیمورا ادعا می‌کند از همه سیمها می‌توان هارمونیک پایین گرفت، ولی صدای حاصل همیشه صاف و تمیز نیست. این صداها را می‌توان اتفاقی به دست آورد، اشکال در نواختن با برنامه و با قصد است. او به روز خوب و روز بد هم اعتقاد دارد! می‌گوید صدای هارمونیکهای پایین در روزهای خوب بهتر است. تعریف می‌کند که اولین بار که این شیوه را امتحان کرد، تصور کرد دچار وهم شده و صدای سل دست باز ویولنسل را از جایی دیگر می‌شنود

اما فیزیک این قصه... دانشمندان فیزیک هنوز نمی‌دانند چطور این اتفاق می‌افتد، که با بازی با فشار آرشه بتوان هارمونیک پایین گرفت. ماری کیمورا ناچار شد برای حل این معضل علمی به دانشگاه استنفورد برود و مساله را با ماکس ماتیوز مطرح کند، بهترین فیزیکدانی که پیشرو در موسیقی کامپیوتری شناخته شده. ماکس میکروفونهایی طراحی کرده که صدای هارمونیکهای پایین را می‌گیرند و برای آنالیز فیزیکی آماده می‌کنند. کیمورا امیدوار است به زودی جواب قطعی معما را از مطالعات ماتیوز دریافت کند

ولی تا آن زمان برسد، کیمورا از جنبه عملی داستان غافل نشده، با آهنگهایی که خود ساخته یا به دیگران سفارش داده، توانسته یک سی‌دی ضبط کند و انتشار دهد با عنوان دنیای پایین سل. از کارهای ضبط شده بر این سی‌دی می‌توان شش کاپریس و یک سوئیت سه موومانی را ذکر کرد، همه ساخته و نواخته خود کیمورا. اما در سال 2007 آهنگسازی به نام ژان کلود ریست اولین بار ویولن کنسرتویی برای ماری تصنیف کرد و در آن از هارمونیکهای پایین بسیار استفاده کرد

به هر حال کار آسانی نباید باشد دست یافتن به هارمونیکهای پایین. کیمورا تعریف می‌کند، روزی به جولیارد رفته بودم، دانشجویی نزدم آمد و گفت هر چه کرده نتوانسته هارمونیک پایین را بزند، با اصرار می‌خواست که یادش دهم. آرشه‌اش را گرفتم، موها را قدری شل کردم، و پنج ثانیه بعد توانستم سل دست باز ویولنسل را روی ویولنش اجرا کنم. لمهای خاص این کار را برایش گفتم و ساز را با موی آرشه شل شده به او دادم، چند ثانیه بعد او هم بالاخره سل بم را از ساز گرفت

کیمورا می‌گوید برای تولید هارمونیکهای پایین، سیمهای کهنه بهتر از سیمهای نو هستند. با سیم کهنه لازم نیست آرشه چسبیده به خرک باشد، لذا صدا صاف‌تر می‌شود. ولی وقتی مجبورید سیم عوض کنید، تا وقتی سیم کاملا نو است، فقط باید فاصله آرشه را از خرک کم کنید تا بتوانید به هارمونیک پایین دست یابید. در هر حال تمرین و تمرین و تمرین، تنها راهی است که شما را از ناله "باز هم صدایش در نمی‌آید" به فریاد تحسین "وای خدای من" می‌رساند! به عنوان یک قاعده کلی، اگر کسی سون فیله را کار کرده و بلد باشد، آسان‌تر به هارمونیک پایین می‌رسد

در صفحه‌ای از وب‌سایت کیمورا می‌توانید نمونه‌هایی از هارمونیکهای پایین را در دو قطعه پارتیتا و جمینی بشنوید. از دستش ندهید، شگفت‌انگیز است

ترجمه با تلخیص از شماره ژوئن 2009 مجله استرینگز

دوشنبه، اردیبهشت ۲۸، ۱۳۸۸

مایکل رابین

موتزارت 35 ساله رفت، شوپن 39 ساله، شوبرت 31 ساله، و مایکل رابین (یا ری بین، به کسر را، اگر مایلید امریکایی بگویید اسم را) در 36 سالگی جهان موسیقی را بهت زده کرد با فوت غم انگیزش

مایکل رابین، ویولنیست امریکایی با اصل رومانیایی در دوم ماه مه 1936 متولد شد. پدرش جرج نوازنده ویولن بود در فیلارمونیک نیویورک و مادرش جین پیانیستی بود از اهالی مدرسه جولیارد. هفت ساله بود که جرج نبوغی دید در پسر بچه، قراری گذاشت و نزد یاشا هایفتز برد او را. هایفتز تستی گرفت از پسرک، تعمقی کرد، و سفارش کرد مؤکد که بچه را به گالامیان بسپارند. ایوان گالامیان همان ایرانی تبار متولد تبریز بود که معتبرترین معلم ویولن سده پیشین شناخته شده است

باری، مایکل تحصیل نزد گالامیان آغاز کرد و چندی نگذشت که استاد او را "مطلقا بی‌نقص" توصیف کرد. تابستان بعد او را به میدومانت برد، مدرسه‌ای شبانه روزی که گالامیان برای محصلان سازهای زهی و پیانو تاسیس کرده بود، فقط برای هفت هفته تابستانی. اعجاب آور است نگاهی به اسامی تعدادی از دانش آموزان این مدرسه: جاشوا بل، کیونگ وا چونگ، جیمز انس، یویوما، ایزاک پرلمن، پینکاس زوکرمن

بعد از تحصیلات ابتدایی، مایکل رابین به مدرسه جولیارد رفت. کنسرتهایی بی‌شمار برگذار کرد در این دوره با ارکسترهای بزرگ امریکایی. تا سرانجام روز بزرگ فرا رسید، 29 نوامبر 1951، در پانزده سالگی بر صحنه تالار کارنگی درخشید، در اجرای ویولن کنسرتوی نمره یک پاگانینی همراه با فیلارمونیک نیویورک به رهبری دیمیتری میتروپولس. دیگر توقفی متصور نبود بر موفقیتهای ویولنیست نوجوان در فتح همه سالنهای نامدار و نامساز جهان. در 13 دسامبر 1954 درهای رویال آلبرت هال در لندن هم به رویش گشوده شد، با اجرای ویولن کنسرتوی چایکوفسکی همراه با ارکستر سنفونیک بی‌بی‌سی

در رسیتالی دیگر باز هم در کارنگی هال نیویورک، ناگهان تعادلش را از دست داد و در جا نقش زمین شد. این آغازی بود بر بیماری عصبی که از پایش در آورد و در نهایت به فوت جوان نابغه 36 ساله منجر شد، در آپارتمانش در نیویورک. نوزدهم ژانویه 1972 بود

مایکل رابین بیشتر با ویولن کوبلیک می‌نواخت، که یک گوارنری 1735 است. نیک بختی است برای جهان موسیقی که رابین در سده بیستم می‌زیست، تعدادی از نواخته‌هایش ضبط شده موجود است، کنسرتوهای مندلسون، گلازونف، نمره یک پاگانینی، و هر دو کنسرتوی وینیافسکی از این جمله‌اند. همین طور فانتزی اسکاتلندی بروخ، سوناتهای یسایی، و 24 کاپریس پاگانینی

ویدیویی کوتاه به جا مانده از مایکل رابین را ببینید در اجرای اثری از کرایسلر در بیست وشش سالگی

video

پنجشنبه، اردیبهشت ۲۴، ۱۳۸۸

هنریک وینیافسکی

کمتر دوستدار و شنونده عام موسیقی اسم آهنگساز و ویولنیست لهستانی، هنریک وینیافسکی را شنیده یا اطلاعی مبسوط دارد از احوال این خالق دو کنسرتوی نفیس ویولن و بی‌شماری قطعات کوتاه برای ویولن سولو یا ویولن و پیانو، آثاری که در رپرتوار هر ویولنیست حرفه‌ای جای ثابت دارند

هنریک وینیافسکی روز دهم ژوئیه 1835 در لوبلن لهستان متولد شد. اصلش از یهودیان لهستان بود، ولی پدرش به کلیسای کاتولیکی گرویده بود. خیلی زود نبوغش را در موسیقی نشان داد و بعد از تعلیمهای اولیه نزد مادر، در هشت سالگی وارد کنسرواتوار پاریس شد. بعد از فراغت از تحصیل در کنسرواتوار، در تورهایی طولانی شرکت کرد به عنوان نوازنده. در اکثر این برنامه‌ها، برادرش ژوزف همراهش بود با پیانو. اولین اثرش را در دوازده سالگی تصنیف کرد، گران کاپریس فانتاستیک اپوس یک. این کار آغازگر کاتالوگی بود نسبتا کوچک از آثارش با تنها 24 شماره اپوس، ولی با اهمیتی فوق‌العاده در حیطه ویولن نوازی

نوجوانی که به سر رسید، به ایزابلا هامتون زیبا دل باخت. سالها زمان لازم بود تا بتواند خانواده را موافق کند با این دلدادگی، تا در سال 1860 بتواند به حباله نکاح درآورد محبوبه را. پس از ازدواج، به دعوت آنتون روبنشتاین به سن پترزبورگ نقل مکان کرد وینیافسکی جوان، تا به تدریس ویولن بپردازد، و همزمان در کوارتت انجمن موسیقی روس نوازندگی کند. اقامتش در سن پترزبورگ دوازده سال به درازا کشید

سال 1872 برای وینیافسکی آغازگر تورهایی باز هم طولانی بود در دنیای نو، همراه با روبنشتاین، به مدت سه سال. در سال 1875 در جانشینی هانری ویوتان به استادی ویولن در کنسرواتوار پادشاهی بروکسل منسوب شد. از شاگردانش در این مدرسه یوجین یسایی را می‌توان نام برد

اقامت در بروکسل اما، همزمان شد با سیر نزولی سلامت عمومی وینیافسکی و بیماری قلبی، تا جایی که بیشتر کنسرتهایش ناگزیر قطع می‌شد در میان برنامه، هر چند که نشسته می‌نواخت در این سالها. تا سرانجام در آوریل 1879 به شهر اودسا رفت در جنوب اوکراین و در آنجا اقدام به برگذاری برنامه‌ای کرد که آن را کنسرت خداحافظی نامید. سال بعد که به مسکو رفت، در 31 مارس 1880 دچار حمله قلبی شد و جان به در نبرد. بدنش به ورشو انتقال یافت و چهل هزار نفر در تشییع پیکر حضور یافتند

نام هنریک وینیافسکی به عنوان ویولنیستی نابغه و سازنده آثاری گرانبها برای این ساز در تاریخ موسیقی ثبت است. دو کنسرتوی وینیافسکی در بیشتر کنسرتها نواخته می‌شوند. اولی در فادیز مینور اپوس 14 در 1853 تصنیف شد و دومی در ر مینور اپوس 22 در 1862 ساخته شد و محبوبیتی بیشتر از اولی دارد. اسکرتزو تارانتل اپوس 16 و ده اتود کاپریس برای دو ویولن اپوس 18 از نفیس‌ترین کارهایش هستند که بسیار نواخته می‌شوند در نمایشهای ویرتوئوزی

هنریک وینیافسکی از مفاجر ملی لهستان است. پرتره‌اش بارها بر تمرهای پستی و سکه‌های این کشور نقش شده است. مسابقات بین‌المللی هنریک وینیافسکی در نوازندگی ویولن از سال 1952 شروع شد و هر پنج سال یک بار برگذار می‌شود. قابل ذکر است، دخترش ایرنا رژینا وینیافسکی هم بعد از پدر شهرتی کسب کرد در آهنگسازی

قطعه اسکرتزو تارانتل را با اجرای ماکزیم ونگروف ببینید و بشنوید
video

دوشنبه، اردیبهشت ۲۱، ۱۳۸۸

آداب ای-میل، قسمت دوم

دستور (17) مواظب فرمتها باشید. بعضی از دریافت کننده‌های ای-میل رنگ و فونت و اندازه نمی‌شناسند(1)، در این صورت احتمال دارد نوشته‌های فرستنده درست دریافت نشود و حتی گاهی به شکلهای بی‌معنی و خنده‌دار تبدیل شود. در ضمن، دقت کنید رنگ فونت و رنگ زمینه طوری نباشد که خواندن را سخت یا حتی غیرممکن کند

دستور (18) مواظب امکانات اچ.تی.ام.ال هم باشید. بعضی دریافت کننده‌ها اچ.تی.ام.ال نمی‌شناسند، در این صورت هم مثل مورد (17) ای-میلی مغشوش و مخدوش به گیرنده می‌رسد

دستور (19) ای-میلهای زنجیره‌ای را فوروارد نکنید. همه اینها شوخیهایی بی‌مزه هستند. مطمئن باشید اگر فورواردشان نکنید سوسک نمی‌شوید یا اگر بکنید میلیونر نمی‌شوید! توصیه می‌شود ای-میلهای زنجیره‌ای را به محض دریافت پاک کنید

دستور (20) هرگز وضعیت دریافت رسید را فعال نکنید. اغلب گیرنده‌ها با دیدن این پیغام که فرستنده رسید دریافت می‌خواهد از خیر باز کردن ای-میل می‌گذرند. مؤدبانه‌تر و اخلاقی آن است که از گیرنده تقاضا کنید دریافت ای-میل را اطلاع دهد، اگر واقعا اهمیتی دارد به هر دلیل

دستور (21) از دستور بازپس گرفتن ای-میل ارسالی (ریکال) استفاده نکنید. احتمال این که گیرنده ای-میل را باز کرده و دیده باشد، قبل از استفاده فرستنده از این دستور، بسیار زیاد است. در این صورت دستور بازپس گرفتن ای-میل بی‌معنی است و حتی می‌تواند ابلهانه به نظر آید. اگر این امر اهمیتی زیاد دارد، اخلاقی و مؤدبانه است که در ای-میلی دیگر از گیرنده بخواهید ای-میل قبلی را، که اشتباهی در آن داشته‌اید، نادیده انگارد

دستور (22) هرگز متن یا پیوست ای-میل را بدون اجازه فرستنده کپی یا فوروارد نکنید(2). احتمال نقض قوانین انحصار تالیف (کپی رایت) زیاد است

دستور (23) از ای-میل برای مطرح کردن مسائل خصوصی یا محرمانه استفاده نکنید. درجه ایمنی ای-میل در حد کارتهای پستال قدیمی است. اگر مطلبی را احتمالا روی آن کارتها نمی‌نوشتید، در ای-میل هم ننویسید

دستور (24) موضوع ای-میل را فراموش نکنید. موضوع ای-میل است که گیرنده را میل می‌دهد به باز کردن و خواندن با میل، یا باز نکرده و نخوانده پاک کردن! در عین حال موضوع را طولانی انتخاب نکنید، مختصر، مفید، و چکیده چند کلمه‌ای کل مطلب ای-میل باشد خوب است

دستور (25) بیشتر از جمله‌های "معلوم" استفاده کنید، فهمیدنش بسیار ساده‌تر و سریع‌از جمله‌های "مجهول" است. مقصود معلوم و مجهولی است که دردستور زبان خوانده‌اید. اصولا در بیشتر زبانهای زنده دنیا وجه مجهول رو به زوال است. مثلا وقتی خیلی ساده می‌توان گفت "سفارش شما را امروز می‌فرستیم"، چرا بگوییم "سفارش شما امروز فرستاده خواهد شد"؟ اول، فاعل معلوم است و نمی‌خواهیم پنهانش کنیم! دوم، ساختار مجهول با سادگی و بی‌تکلفی ای-میل مغایرت دارد

دستور (26) از نوشتن "فوری" یا "مهم" یا نظایر اینها در فیلد موضوع خودداری کنید. به همان دلیلی که در دستور (9) گفته شد، نوشتن "فوری" در ابتدا یا انتهای موضوع بی‌مزه است

دستور (27) از جمله‌های طولانی حذر کنید. به همان دلیلی که در دستور (8) برای پاراگرافها گفته شد، جمله‌ها را هم کوتاه بگیرید. تکرارش بد نیست چون مهم است، جمله‌های طولانی، پاراگرافهای طولانی، و ای-میل طولانی گیرنده را به نصفه-نیمه خواندن آن وا می‌دارد

دستور (28) بسیار دقت کنید، ای-میل هم مثل نامه و مثل گفتار باید عاری باشد از زبان خشن، کلمه‌ها و اصطلاحات دور از ادب، و مطالب گویای نژاد یا جنس پرستی. هر یک از اینها کافی است برای کشاندن شما یا شرکت شما به دادگاه

دستور (29) ای-میلهای اخطار ویروس جدید، که خیلی رایج شده، از جنس ای-میلهای زنجیره‌ای تلقی می‌شود، از فوروارد کردن آنها خودداری کنید

دستور (30) مثل نامه و مثل محاوره، از نوشتن مطالب جنسی (مقصود مربوط به جنس است، نخواستم از ترکیب ناهنجار و جعلی جنسیت استفاده کنم) خودداری کنید(3). مرسوم شده به جای ضمیرهای "آن مرد" و "آن زن" از آنان استفاده شود تا نوشته ضامن جنس نباشد، ولو این که مفرد مورد نظر باشد

دستور (31) به ای-میلهای دورریختنی (اسپم) پاسخ ندهید. به محض جواب دادن به اسپم، فرستنده می‌فهمد که آدرس شما فعال است و اسپمهای بیشتر می‌فرستد! بعضی از این ای-میلها (از جمله تبلیغات) زیر نویسی دارند که اگر نمی‌خواهید ای-میل از ما دریافت کنید به فلان لینک بروید و اشتراکتان را لغو کنید. حتی این کار را هم نکنید! اسپم را فقط پاک کنید، همین. اگر برنامه دریافت ای-میلتان دکمه‌ای برای معرفی اسپم دارد، آن را بزنید، ضرر ندارد

دستور (32) در استفاده از فیلد رونوشت (سی.سی) صرفه جو باشید. گیرنده‌ای که آدرسش در فیلد رونوشت است، اغلب تکلیفش را نمی‌فهمد که باید کار خاصی بکند، یا باید پاسخ دهد، یا فقط برای اطلاع ای-میل را دریافت کرده است. همین طور در پاسخ به ای-میلی که سی.سی هم داشته، قاعده آن است که پاسخ را به او یا آنان نفرستید، مگر اطمینان داشته باشید که فرد یا افراد لیست شده در فیلد رونوشت باید از پاسخ شما اطلاع یابند، به هر دلیل

توضیح (1) همین جا اضافه کنم، عده زیادی از دوستانتان فونتهای فارسی روی کامپیوترشان ندارند، در این صورت نوشته شما را با شکلهای بی‌معنی (یکی از دوستان می‌گوید خط چینی) خواهند دید. فقط وقتی فارسی بنویسید که اطمینان دارید گیرنده امکان خواندن فارسی دارد
توضیح (2) این دستور احتمالا برای خواننده داخل کشور حاد نیست، چون تابع قوانین بین‌المللی کپی رایت نیستیم، تا جایی که من می‌دانم
توضیح (3) این دستور بیشتر به ای-میل به زبان انگلیسی مربوط می‌شود که در آن سوم شخص مفرد جنسی است، یعنی مذکر و مؤنث دارد. باید اذعان داشت و افتخار کرد که فارسی از معدود زبانهاست که جنسی نیست. همه گروههای ضمیرها (فاعلی، مفعولی، و ملکی) شش صیغه دارند و تذکیر و تانیث ندارند
آداب ای-میل، قسمت اول

چهارشنبه، اردیبهشت ۱۶، ۱۳۸۸

آداب ای-میل، قسمت اول

چهار سال پیش مطلبی در مورد آداب اینترنت نوشتم، راضی کرد خیلی از دوستان و همراهان را. این هفته یک جلسه آموزش با ناهار(1) در شرکتی که در آن کار می‌کنم به این آداب اختصاص داشت، قدری جدیدتر، بیشتر آکادمیک (مدرس از استادان کالج زبان ونکوور دعوت شده بود)، و با تمرکز روی ای-میل و به خصوص ای-میلهای کاری. به نظرم رسید می‌تواند بسیار مفید باشد برای همه، و با قدری تعدیل برای ای-میلهای غیر کاری. ترجمه و خلاصه‌اش کرده‌ام. طولانی است، 32 دستور است، در دو قسمت تقدیم می‌کنم

دستور (1) مختصر و مفید بنویسید. توجه داشته باشید که علی‌الاصول خواندن از مانیتور به سادگی خواندن از کاغذ نیست و چشم را خسته می‌کند. ای-میل طولانی میلی ایجاد می‌کند در گیرنده که با تمرکز کمتر بخواند یا بریده بخواند با پریدن از بعضی جاها. پس شما، با خلاصه نوشتن، جای پریدن را حکم کنید

دستور (2) در عین اختصار، کامل بنویسید. اگر ای-میلتان پاسخ (ریپلای) است، همه سؤالها را جواب دهید و حتی سؤالهای بعدی را هم (که ممکن است بر اثر جوابهای شما به وجود آید) پیش بینی کنید. اگر نه ناگزیر تعداد ای-میلهای رفت و برگشتی زیاد خواهد شد و وقتتان را (و قطعا وقت گیرنده را) خواهد گرفت

دستور (3) هر چند ای-میل از نظر رسمی بودن درجه‌ای کمتر از نامه دارد، املا و نگارش (دستور زبان) و نقطه گذاری آن به اندازه نامه مهم است. املای غلط یا نگارش ضعیف قدر و اعتبار شما را کم می‌کند برای گیرنده. نقطه گذاری نامناسب هم خواندن ای-میل را سخت‌تر می‌کند

دستور (4) به طور مشخص و برای گیرنده مشخص بنویسید. ای-میلهای بدون اسم و رسم گیرنده، از قبیل پاسخهای اتوماتیک، چندان مؤثر نیستند

دستور (5) برای ای-میلتان فرم درست کنید. در این فرم می‌توانید شکل و اندازه صفحه، اندازه و رنگ فونت، و به خصوص امضای معمولتان را بگنجانید. حتی می‌توانید برای دو سه نوع گیرنده (اداری، دوست، رسمی، غیر رسمی، مثلا) دو سه فرم درست کنید. می‌توانید آن شرح مصیبت معروف که اگر ای-میل را به اشتباه دریافت کرده‌اید چه کنید و من مسؤول ویروس نیستم را هم در فرم رسمی و اداری بگذارید

دستور (6) سریع پاسخ دهید. گیرنده ای-میلی فرستاده به امید دریافت فوری پاسخ، اگرنه که نامه یا فاکس می‌فرستاد! قاعده سرانگشتی برای مهلت پاسخ به ای-میل محلی 24 ساعت و ترجیحا همان روز است. برای ای-میل راه دور، با احتساب اختلاف ساعت و تفاوت ساعت کاری می‌توان تا 24 ساعت به آن افزود و تا 48 ساعت را قابل قبول دانست. خارج از این محدوده را با یک پاسخ آنی اطلاع دهید که مثلا ای-میل را دریافت کرده‌ام و دارم روی آن کار می‌کنم و تا فردا یا آخر هفته جواب می‌دهم

دستور (7) فایلی را پیوست نکنید مگر واقعا لازم باشد. با ارسال پیوستهای حجیم، سیستم ای-میل گیرنده ممکن است مختل شود. پیوست بزرگ را فشرده (زیپ) کنید و علی ای حال از گیرنده وقت مناسب برای ارسال آن را بپرسید. ویروس یاب قوی و مؤثر و بهنگام را هم فراموش نکنید

دستور (8) متن ای-میل را منظم و تمیز تهیه کنید. گفته شد که خواندن از مانیتور سخت‌تر از خواندن از کاغذ است، با بی نظمی آن را باز هم سخت‌تر نکنید. پاراگرافها را کوتاه بگیرید، بین آنها یک خط سفید بگذارید. بیشتر از فهرستهای یک خطی استفاده کنید

دستور (9) وضعیت اولویت زیاد را فعال نکنید. حتما قصه چوپان دروغگو را به خاطر دارید(2)، با استفاده مداوم از این وضعیت گیرنده را به این پیش فرض سوق می‌دهید که باز هم ای-میلی عادی از شما گرفته که اولویت فوق‌العاده نشان می‌دهد! تصویرتان و قدرتان را نزد گیرنده تنزل ندهید با این کار. به علاوه، اگر مطلبی آن قدر مهم و در اولویت است، احتمالا تلفن برای آن مناسب‌تر از ای-میل است

دستور (10) هرگز همه حروف را بزرگ تایپ نکنید، هم خواندن را سخت می‌کند و هم این احساس را به خواننده می‌دهد که دارید فریاد می‌زنید بر سرش

دستور (11) در پاسخ ای-میل از صفحه ای-میل جدید استفاده نکنید. حتی اگر در همان صفحه پاسخ (ریپلای) می‌دهید، متن اصلی را پاک نکنید. اشکال ندارد، حتی خوب است، که سابقه محاوره یا مراسله باقی بماند، از رجوع به حافظه مؤثرتر و سریع‌تر است بی‌تردید

دستور (12) از متن تبری در انتهای ای-میل غافل نشوید، می‌تواند نجات بخش باشد. یک خط آخر ای-میل که من مسؤولیتی برای ویروس احتمالی همراه این ای-میل نمی‌پذیرم (دست کم این سر دنیا که ادعا و اقامه دعوی خیلی رایج است) می‌تواند وقت و مال و اعصابتان را حفظ کند

دستور (13) قبل از ارسال، به دقت متن را مرور کنید. تقاوت اساسی ای-میل با نامه سنتی در این جاست: دکمه ارسال را بزنید، ثانیه‌ای دیگر به گیرنده می‌رسد. در مورد نامه می‌توانید قبل از رسیدن به صندوق پشیمان شوید، حتی می‌توانید صندوق پست را از جا بکنید! ولی در مورد ای-میل هیچ راهی ندارید برای ممانعت از ارسال. سوای موضوع، کنترل دقیق املا و انشا و نقطه گذاری هم اهمیت زیاد دارد

دستور (14) زیاد از پاسخ (ریپلای) به همه استفاده نکنید. بسیار آزار دهنده و زننده است که یک نفر عده‌ای را (پنجاه نفر به فرض) به جایی دعوت کرده با ای-میل، هر کدام که جواب قبول دعوت می‌دهند دکمه پاسخ به همه را بزنند. لطفا قدری فکر کنید، به بقیه چهل و نه نفر چه ربطی دارد که شما دعوت را می‌پذیرید یا نه

دستور (15) در صورت لزوم، برای رعایت حریم خصوصی افراد، از کپی کور (بی.سی.سی) استفاده کنید. وقتی می‌خواهید ای-میل را برای چند نفر بفرستید، دلیل ندارد با گذاشتن آدرسها در فیلد گیرنده اصلی، آدرس همه را در معرض دید همه قرار دهید، اخلاقی هم نیست. به استثنای موارد خاص اداری. اگر تا حالا نمی‌دانسته‌اید، آدرسی که در فیلد کپی کور بگذارید کسی دیگر نمی‌تواند ببیند. به علاوه، در فوروارد کردن ای-میل به دیگران، فهرستهای طولانی قبلی را (که گاهی چندین صفحه می‌شود) پاک کنید

دستور (16) مواظب مخففها و صورتکها باشید که کجا استفاده می‌کنید. مخففهای مرسوم در چت (مثل ال.او.ال = دارم می‌خندم!) را در ای-میل نگذارید، مؤدبانه نیست. به همین ترتیب از صورتکهای مرسوم در چت (خندان، گریان، بوسه، چشمک، و سایر آنها) استفاده نکنید

توضیح (1) این سر دنیا، در شرکتها (دست کم شرکتهای مهندسی که من می‌دانم) بیشتر روزها جلسه‌های آموزشی می‌گذارند در ساعت ناهار (12 تا یک)، ساندویچ یا ظرف غذایتان را همراه می‌برید، همان طور که مدرس یا سخنران صحبت می‌کند شما ناهارتان را نوش جان می‌فرمایید! حتی گاهی اولیای شرکت، برای کشاندن شما به جلسه‌ای که مهم می‌دانند، ناهار می‌دهند

توضیح (2) این ارجاع به قصه چوپان دروغگو، در نهایت شگفتی، در متن اصلی است و زاییده خیال من نیست. فقط در متن اصلی آمده "داستان پسری که فریاد می‌زد گرگ"، من اسم قصه را برای خواننده فارسی زبان گذاشتم

آداب ای-میل، قسمت دوم

Online dictionary at www.Answers.com
Concise information in one click

Tell me about: